Ik ben momenteel best wel lekker mijn weg aan het bewandelen. Maar je loopt toch tegen dillema's in jezelf aan. Ik twijfel enorm. ik twijfel aan het feit of ik mischien wel echt in het verkeerde lichaam geboren ben.
Daarmee bedoel ik dat ik nu mijn leven als man leef en mijn momenten als esther daarin beleef. Heb veel momenten dat ik er aan moet denken.
Voel me een jojo binnen me eigen waarheid. Ja het is die weegschaal die heen en weer knalt. Maar niet dat ik getreurd ben maar wel dat ik het moeilijk vind.
Het moeilijke is, is het mijn biologische klok omdat ik man ben en waarom heb ik die gedachtes. Ik vervloek ze niet ik verwelkom ze.
Maar het zet je echt aan het denken. Ik weet ga binnen kort met psygologe praten. Dit omdat ik het vanaf jongs af aan al heb.
Ik weet dat ik anders ben (zonder mijzelf nu als bijzonder aan te duiden) IEDEREEN is uniek!! (begrijp me niet verkeerd.)
Wat ik mij nu afvraag hoe is jullie eigen gedachte geweest of hoe is die nu. En hoe zaten de twijfels. Ik ben me er van terdege bewust dat er iets gaat veranderen in me leven.
mischien dat je dat nu ook hebt of heb gehad(ik noem het maar jojo gedrag voor de vorm.)
Ik ben zo benieuwd hoe andere dat hier hebben en hoe jullie daar mee omgegaan zijn.
Nogmaals ik bewandel mijn weg en die loopt wel lekker

Dank je kus Esther