Leuk dat er na mijn opmerking zo veel los komt in dit draadje.
Het is ook weer wat het oude liedje. Ik zeg (nou ja: schrijf) iets en prompt wordt er in de reactie gedaan alsof ik veel meer beweerd zou hebben. Nee dus, ik heb precies gezegd wat ik gezegd heb. De rest wordt er bij verzonnen.
Ik vind het interessant dat er mensen zijn die openlijk aangeven dat ze zo'n derde optie 'geen man/geen vrouw' bedreigend vinden. Ik vind dat leuk omdat je op een site als deze vooral te horen krijgt dat T's niemand kwaad doen, niemand in de weg lopen, etc. Het is dus eens even een ander geluid, een andere kijk op de dingen en dat vind ik verfrissend en informatief. Een beetje open staan voor andere mensen, heette dat vroeger.
Kortom: natuurlijk mag/moet je mensen de tijd geven om ergens aan te wennen, maar volgens mij moet je er verder geen rekening mee willen houden.
Strekking: deze mensen denken verkeerd, ze krijgen even de tijd om te wennen en als dat dan nog niet gelukt is, pech, kunnen wij er ook niets meer aan doen. Niet te lang getreuzeld met zulke rechtse rakkers.
Sorry, maar dat is precies dezelfde houding waar ik me zo aan erger bij al die mensen die mij niet accepteren omdat ik wel eens een rok heb gedragen of in volledige travestie gelopen heb. Die houding is: wij hebben hier toevallig de macht, wij denken er toevallig anders over, pech voor jou.
Iedereen praat vanuit zijn eigen referentiekader en iedereen die daar niet naadloos in past: krijgt even de tijd en moet zich dan maar naadloos aanpassen.
Ik denk dat dit voor T's een vrij domme houding is. Zodra er een behoorlijk aantal mensen zijn die ons echt als een gevaar of als een verstoring van de openbare orde zien, zijn wij toch echt met een drastische minderheid. Er zijn niet zo gek veel T's die hun kop boven het maaiveld durven uit te steken en de T's die er wel zijn, hebben amper invloed en status. Dus als we op die toer gaan, is het uiteindelijk een verloren zaak. Het is niet zo dat wij de macht hebben om de verkeerd denkende rechtse meute even te corrigeren.
Dat wij vandaag de dag zonder directe problemen en zonder al te veel angst over straat kunnen, is alleen te danken aan het gegeven dat we in een democratie leefden waar het uitgangspunt was dat burgers rechten hadden en rechten moesten hebben. Ik gebruik met opzet de verleden tijd, want de democratie zoals wij die gekend hebben is een snel verdwijnende zaak, helaas. Maar de basis van die democratie is het idee dat iedereen in beginsel dezelfde rechten heeft en dat niemand automatisch meer of beter is dan de ander. En de man of vrouw die dus denkt dat T's een gevaar vormen voor de tere kinderziel heeft in beginsel net zo veel recht van praten als de T die denkt dat die man of vrouw een gevaar vormt voor de samenleving. Een eerste kleine stap die je dan in ieder geval kunt zetten is dat je probeert elkaars standpunt te begrijpen. Maar tegenwoordig ben je dan al snel een softie want de (d.w.z. onze) waarheid is duidelijk.
Het advies van Frederique is om vooral je eigen leven te leiden. Ja, dat moet iedereen natuurlijk. Zo ken ik er nog wel een paar. En dan komt:
Draag de kleren die in jouw ogen goed passen bij een situatie. Heel verstandig, helemaal mee eens. Goede raad voor travo's.
In mijn leven zijn de kleren bijzaak en dat zijn ze ook altijd geweest. De hoofdzaken in mijn leven zijn mijn vrouw/vriendin, mijn kinderen, mijn werk en mijn hobby. En dan kan ik dus niet steeds half of heel in travestie gaan rondlopen. Maar ook als ik wel die tijd had, zou er toch een fundamenteel verschil tussen mij en Frederique blijven, vrees ik.
Ik ben een showgirl. Als ik me verkleed, doe ik dat met het oog op anderen. Om er leuk uit te zien, om er mooi uit te zien, om er apart uit te zien, etc. En dan gaat het er dus om dat het publiek of een deel daarvan het leuk en mooi vindt, etc. Het idee dat men je maar moet accepteren zoals je bent, begrijp ik wel, maar dat geldt voor mij alleen als ik niet verkleed ben, dus niet in travestie of half ben. Als show girl ben ik volledig afhankelijk van mijn publiek en daar doe ik bijna alles voor. Dat is het wedstrijdje. Anders is het geen kunst, zit er geen spanning in. Het idee is dus niet: ik trek me niets aan van dat publiek en ga lekker mijn eigen gangetje. Het idee is: ik doe alles voor dat publiek. En soms lukt dat aardig en soms lukt dat niet of wat minder. Wat is er eigenlijk vrouwelijker?