Ik vond het wel weer eens tijd voor een nieuwe poll
Als ik wat in een damesmodezaak koop, dan overkomt mij het niet vaak dat de kassière mij veel plezier met mijn aankoop wenst. Maar ik winkel dan ook nooit en femme. Misschien dat dat uitmaakt, geef dat als je wil even aan bij een reactie. Ik ben wel benieuwd!
Sommige verko(o)per/sters 'moeten' het zeggen van hun baas...
In sommige winkels hebben ze vaak ook snel door hoe het zit...Maar dat zijn vaak de wat oudere verkoopsters, zeg maar 27+ tot 36-.. En bij mij vaak in de wat minder populaire winkels, met vaak iets andere kleding....Daar zijn ze vaak iets meer gewend...
Ik krijg dat meestal te horen.
Maar leef al anderhalf jaar full-time, dus dat is ook niet zo verwonderlijk.
En zie er gelukkig als een doorsnee vrouw uit.
Dus word ik ook zo behandeld.
Ik ga ook maar voor heel vaak, want als ik wat koop zeggen ze het meestal, samen met de opmerking dat het bonnetje in de tas zit voor het geval het toch niet goed is . Hoezo standaardzinnetjes? De keer dat ik (in mijn onschuld) reageerde dat het wel goed kwam kreeg ik een hele vreemde blik mijn kant op.
"Why live by the rules of a society that won't have you as a member?"
Ik stond een keer bij de kassa van een 2e hands winkel.
Was opgemaakt en droeg oorringen enzo, zoals altijd.
En dan toch die vraag: Eh, dit is een rok, hoor.
Misschien iets uitvoerdiger dan andere antwoorden maar ik vind het toch leuk om hier even mijn ervaringen op te tekenen.
Het heeft jaren geduurd, maar sinds een paar jaar is mijn angst om als man dameskleding te kopen verdwenen. Tegenwoordig loop ik zonder schroom een winkel binnen en kijk net als wanneer ik herenkleding koop, langs en door de rekken. En als het moet vraag ik advies.
En wat blijkt: hoe 'normaler' ik doe, hoe vriendelijker de verkoopsters.
Terwijl vroeger, toen ik heel nerveus rondstruinde en met smoesen beladen van' het is voor mijn vrouw' de verkoopsters benaderde, de reactie anders was.
Laatst stond ik bij de kassa van een modewinkel voor de iets grotere maat. "Het is voor de eerste keer dat een man alleen deze winkel bezoekt' zei de kassiere. Dan zal ik hier eens vaker komen was mijn antwoord. De verkoopster keek alleen een beetje onwennig. 'zou het voor z'n vrouw of voor hemzelf zijn' zag je haar denken. En dat bleek ook toen ze mij adviseerde om de blouse 1 maatje kleiner te nemen. 'Anders valt het bij uw, pardon uw vrouws schouders verkeerd" . We moesten samen voorzichtig lachen om haar foutje. Toen ik een kleinere maat haalde zij ik , in mijn ogen brutaal 'deze zal mij beter passen'.
Voor een ervaren tv/ts misschien peanuts. Voor mij was het een enorme overwinning. Zeker toen ze mij na het afrekenen veel plezier wenste.
Inmiddels koop ik vaker in deze winkel. Zo ook gisteren. Het was niet zo druk in de winkel. Maar de ogen van enkele mannen die hun vrouwen vergezelden keken raar naar mij, toen ze mij met de kleding op mijn armen zagen lopen. Ik had van een blouse twee maten uitgezocht en wachte tot de mij bekende verkoopster klaar was om mij te helpen. Toen ik zachtjes vroeg welke maat ze mij adviseerde antwoorde ze even zachtjes ' kom maar even mee naar achteren, dan kun je hem passen.' Toch weer nerveus van deze volgende stap liep ik met haar mee.
Bij het pashokje was op dat moment niemand anders. Ik vertrok achter het deurtje en kleede mij uit. De verkoopster liep weg. Ik paste de blouse en ook maar de rok die ik had uitgezocht. Wat ik niet in de gaten had is dat mijn met een mooie modieuse panty bekousde benen onder de deur door zichtbaar waren. Toen ik mij weer had aangekleed en het hokje uitliep zat er inmiddels een man op het bankje recht tegenover mijn deurtje te wachten op zijn vrouw. Hij schok nog meer van mij dan ik van hem. Zijn reactie kwam spontaan. Verrek een vent met een panty aan. Oeps! Snel liep ik de winkel in naar de kassa, rekende snel af en ging naar buiten. Toen de schrik uit mijn hoofd was moest ik toch wel lachen. Ook deze proef had ik doorstaan. Weer een drempel overleefd.
Weer een ervaring rijker waarbij ik sterker uit de strijd kom.